Ταϊβάν: Διαρκής επαγρύπνηση, το τίμημα μιας ανήσυχης ειρήνης

Ακόμη
και
για
τα
δεδομένα
των
κινεζικών
παραβιάσεων
της
Ζώνης
Αναγνώρισης/Αεράμυνας
της
Ταϊβάν,
οι
τελευταίες
παρεισφρήσεις
αεροσκαφών
της
Αεροπορίας
του
Λαϊκού
Απελευθερωτικού
Στρατού
μπορούν
άνετα
να
χαρακτηρισθούν
ως
μπαράζ.
Μετά
τα
οκτώ
βομβαρδιστικά
H-6K
και
την
τετράδα
μαχητικών
συνοδείας
που
πέταξαν
στις
23
Ιανουαρίου
μεταξύ
Ταϊβάν
και
των
Νήσων
Πράτας,
στις
24
του
μηνός
εισήλθαν
έξι
μαχητικά
J-10,
τέσσερα
J-16,
δύο
Su-30,
ένα
Y-8
ηλεκτρονικού
πολέμου
και
υποκλοπών
(ELINT/SIGINT)
συν
δύο
ανθυποβρυχιακά
Y-8Q,
στέλνοντας
και
πάλι
το
θερμόμετρο
στο
κόκκινο.

Ορισμένοι
αναλυτές
θεωρούν
πως
το
ρεκόρ
–συνεχόμενων–
παραβιάσεων
του
Σαββατοκύριακου
είναι
ένα
σαφές
μήνυμα-προειδοποίηση
από
την
Κίνα
όχι
τόσο
προς
την
Ταϊπέι
όσο
προς
την
νέα
αμερικανική
ηγεσία:
«μείνετε
μακριά,
η
Ταϊβάν
δεν
είναι
δική
σας
υπόθεση».
Για
την
Αεροπορία
της
Ταϊβάν
όμως
η
κινεζική
επιθετικότητα
είναι

ακριβώς

δική
της
υπόθεση.

Μαχητικά
επιφυλακής
εστάλησαν
στον
αέρα
για
αναγνώριση/αναχαίτιση
των
κινεζικών
αεροσκαφών,
προειδοποιητικά
μηνύματα
εκπέμφθηκαν
μέσω
ασυρμάτου
και
ραντάρ
αντιαεροπορικών
πυροβολαρχιών
παρακολουθούσαν
συνεχώς
την
κατάσταση,
με
το
προσωπικό
έτοιμο
για
κάθε
ενδεχόμενο.
Μια
ακόμη
βαρειά
μέρα
στην
δουλειά
–μια
δουλειά
που
δεν
σταματά
ποτέ.

Δεκαετίες
τώρα,
οι
ένοπλες
δυνάμεις
της
Ταϊβάν
βρίσκονται
αντιμέτωπες
με
την
απειλή
των
«απέναντι».
Οι
επιφυλακές
και
τα
scramble
δεν
είναι
εκπαιδευτικά
αντικείμενα
για
την
RoCAF,
είναι
η
καθημερινότητά
της.
Με
τις
«εκδρομές»
βομβαρδιστικών,
μαχητικών,
αεροσκαφών
ELINT
ή
ναυτικής
συνεργασίας
να
πραγματοποιούνται
σχεδόν
σε
καθημερινή
βάση,
θα
ήταν
ίσως
πιο
εύκολο
να
μετρήσει
κανείς
τις
μέρες
που

δεν

σηκώνονται
μαχητικά
επιφυλακής
της
RoCAF
για
αναχαίτιση.

Η
διαφορά
είναι
πως
από
πέρυσι
η
Κίνα
εμφανίζεται
πιο
αποφασιστική,
κεφαλαιοποιώντας
την
στρατηγική
της
αυτοπεποίθηση,
τα
λάθη
της
αλλοπρόσαλλης
προεδρίας
Τραμπ
και
το
ειδικό
βάρος
της
οικονομικής
της
ισχύος.
Ξέρει
επίσης
πως
δεν
μπορούν
να
την
αγνοήσουν
ή
να
την
χειραγωγήσουν.
Χρειάζεται
να
θυμίσουμε
πως
είναι
πυρηνική
δύναμη
και
Μόνιμο
Μέλος
του
Συμβουλίου
Ασφαλείας
του
ΟΗΕ;
Μάλλον
όχι.

Η
«επαναστατημένη
επαρχία»,
όπως
χαρακτηρίζει
την
Ταϊβάν,
πρέπει
να
επιστρέψει
στον
έλεγχο
της
–είτε
με
το
καλό,
είτε
όχι.
Ο
«διάλογος»
όπως
τον
εννοεί
το
Πεκίνο
–από
θέση
ισχύος–
δεν
αποκλείει
τίποτα.
Η
«άλλη»
εναλλακτική
υπάρχει
πάντα,
ποτέ
δεν
έπαψε
να
υπάρχει
και
η
κυβέρνηση
της
Ταϊπέι
το
γνωρίζει
καλά.
Άλλωστε
η
Κίνα
δεν
το
κρύβει,
αντιθέτως
μάλιστα.
Η
άσκηση
ψυχολογικής
βίας
είναι
κι
αυτή
μια
μορφή
ασύμμετρου
πολέμου.

Ο
«Κόκκινος
Δράκος»
δεν
περιορίζεται
μόνο
στις
Ψυχολογικές
Επιχειρήσεις.
Αυξάνοντας
το
τέμπο
των
παραβιάσεων
της
ταϊβανέζικης
ADIZ
κρατά
την
RoCAF
εγκλωβισμένη
σε
ένα
εξαντλητικό
κρεσέντο
επιχειρήσεων
το
οποίο
έχει
εμφανές
αντίκτυπο
σε
προσωπικό
και
μέσα.
Προσπαθεί
να
«στραγγαλίσει»
την
μαχητική
ικανότητα
της
Ταϊβάν
χωρίς
πόλεμο,
σφίγγοντας
σαν
πύθωνας.
Όποτε
θέλει,
όσο
χρειάζεται,
για
όσο
χρειαστεί.

Αριθμητικώς,
η
ταϊβανέζικη
Αεροπορία
δεν
συγκρίνεται
καν
με
αυτήν
της
Κίνας
και
η
πίεση
που
της
ασκεί
η
γείτων
εντείνοντας
την
παρουσία
της
έχει
αρχίσει
ήδη
να
φέρνει
αποτελέσματα.
Η
Ταϊπέι
κάνει
λόγο
για
«δραματική
αύξηση»
του
επιπέδου
απειλής
το
οποίο
σε
συνδυασμό
με
την
ηλικία
των
ταϊβανέζικων
μαχητικών
της
RoCAF
έχει
εκτινάξει
το
κόστος
συντήρησης
εκτός
προϋπολογισμού.
Όμως
η
άμυνα
της
χώρας
είναι
μονόδρομος.

Στην
αεροπορική
βάση
του
Τσιάγί
η
σειρήνα
του
scramble
ηχεί
βάσει
του…
επιχειρησιακού
προγράμματος
των
«Κόκκινων».
Σφιγμένοι
τις
αντι-g
φόρμες
τους,
οι
χειριστές
επιφυλακής
τρέχουν
στα
οπλισμένα
αεροσκάφη
τους
στα
shelters
ενώ
οι
υπόλογοι
έχουν
ξεκινήσει
ήδη
τις
διαδικασίες
για
να
στείλουν
τα
τζετ
στον
αέρα
σε
ελάχιστο
χρόνο.
Όταν
ο
αντίπαλος
ορίζει
το
πού
και
το
πότε,
δεν
υπάρχει
καιρός
για
χάσιμο.

Η
θέση
του
κοντά
στην
ακτή
καθιστά
το
Τσιάγί
αεροδρόμιο
πρώτης
γραμμής
–η
συγκεκριμένη
βάση
είναι
η
πρώτη
που
εφοδιάζεται
με
τα
νέα
F-16V.
Οι
«πελάτες»
από
την
ηπειρωτική
Κίνα
είναι
συνήθως
βομβαρδιστικά
H-6
και
μαχητικά
J-11,
λέει
ο
33χρονος
Αντισμήναρχος
Γιέν
Σιάνσένγκ,
εκπαιδευμένος
στην
αεροπορική
βάση
Luke,
στις
ΗΠA.
Όσον
αφορά
την
αβυσσαλέα
αριθμητική
διαφορά
των
δύο
Αεροποριών
δεν
τρέφει
αυταπάτες.
Ωστόσο
έχει
εμπιστοσύνη
στις
ένοπλες
δυνάμεις
της
Ταϊβάν
διότι
ξέρει
καλά
τί
μπορούν
να
κάνουν,
ο
ίδιος
άλλωστε
είναι
μέρος
τους.

«Πιστεύω
ότι
οι
επιδόσεις
μας
συναγωνίζονται
αυτές
των
νεότερων
μαχητικών
J-10
και
J-11
της
ενδοχώρας»
λέει
χαρακτηριστικά.
Σημειωτέον
ότι
τα
F-16
της
4ης
Πτέρυγας
που
επιχειρούν
από
το
Τσιάγί
έχουν
ως
ρόλο
τους
και
την
προσβολή
των
κινεζικών
τεθωρακισμένων
που
θα
«βγουν»
στους
αιγιαλούς
αποβάσεως
με
πυραύλους
AGM-65G2
Maverick.
Μάλιστα
όταν
περιπολούν
πάνω
από
το
Στενό
της
Ταϊβάν
συχνά
πετούν
τόσο
χαμηλά
που
επιστρέφοντας
χρειάζονται
πλύσιμο
για
να
φύγει
το
αλάτι
από
τις
ψεκάδες
της
θάλασσας
ώστε
να
αποφευχθεί
η
διάβρωση.

Τα
δε
F-16
της
5ης
Πτέρυγας
στο
Χουάλιέν
θα
χτυπήσουν
σύμφωνα
με
τα
σχέδια
σε
περίπτωση
εισβολής
πλοία
και
αποβατικά
με
αντιπλοϊκά
βλήματα
AGM-84
Harpoon.
Υπενθυμίζεται
ότι
η
Ταϊβάν
διαθέτει
πυραύλους
Harpoon
της
νεότερης
έκδοσης
AGM-84L
Block
II
ενώ
έχει
παραλάβει
από
τις
ΗΠΑ
και
50
συλλογές
αναβάθμισης
για
τον
εκσυγχρονισμό
βλημάτων
παλαιοτέρων
εκδόσεων
στο
επίπεδο
των
Block
II.
Αξίζει
να
σημειωθεί
ότι
για
αύξηση
της
επιβιωσιμότητας
τα
μαχητικά
επιχειρούν
και
εκτός
των
βάσεών
τους,
χρησιμοποιώντας
τμήματα
του
οδικού
δικτύου
ως
διάδρομο.

Η
δυνατότητα
διεξαγωγής
επιχειρήσεων
από
την
διασπορά
θεωρείται
ζωτικής
σημασίας
για
μια
Αεροπορία
αντιμέτωπη
με
το
μέγεθος
και
την
υπεροπλία
της
κινεζικής.
Αεροσκάφη
Mirage
2000-5EI/DI,
ιπτάμενα
ραντάρ
E-2K
Hawkeye
και
F-16
εκτελούν
συχνά
ασκήσεις
προκειμένου
τα
πληρώματα
να
ακονίζουν
τις
δεξιότητες
που
απαιτούνται.
Είναι
σαν
ασφάλεια
ζωής.

Η
RoCAF
βασίζεται
πολύ
στα
F-16
της,
επενδύοντας
στην
απόκτηση
των
ικανότερων
F-16V
και
στην
αναβάθμιση
των
αρχικών
F-16A/B
σε
Viper
από
την
κρατική
Aerospace
Industrial
Development
Corporation.
Τα
παλαιότερα
αεροσκάφη
θα
εκσυγχρονιστούν
με
την
προσθήκη
προηγμένων
ηλεκτρονικών,
νέου
ραντάρ
APG-83
SABR
(Scalable
Agile
Beam
Radar)
και
σκοπευτικού
επί
κάσκας
Helmet
Mounted
Cueing
System,
βελτιωμένων
μέσων
ηλεκτρονικού
πολέμου
και
άλλων
συστημάτων.

Τα
πρώτα
δύο
‘legacy’
F-16
εκσυγχρονίστηκαν
από
την
Lockheed
Martin
στις
Ηνωμένες
Πολιτείες
ενώ
τα
υπόλοιπα
αναβαθμίζονται
στην
Ταϊβάν
από
την
AIDC,
με
την
υποστήριξη
της
κατασκευάστριας
εταιρίας.
Το
επισκευαστικό
κέντρο
αξίας
110
δισ.
δολαρίων
Ταϊβάν
(3,7
δισ.
δολάρια
ΗΠΑ)
που
εγκαινιάσθηκε
στο
Ταϊτσούν
τον
περασμένο
Αύγουστο
θα
εκτελεί
και
την
συντήρηση/υποστήριξη
των
66
νέων
F-16V
που
παρήγγειλε
η
RoCAF
στο
πλαίσιο
του
Προγράμματος
Phoenix
Rising.
Κανείς
δεν
ξέρει
τί
θα
κάνει
η
Κίνα
όμως
ένα
είναι
σίγουρο:
η
Ταϊβάν
δεν
έχει
σκοπό
να
την
διευκολύνει.


Αλέξανδρος
Θεολόγου


Τα
άρθρα
που
δημοσιεύονται
στο



ptisidiastima.com
 εκφράζουν
τους
συντάκτες
τους


κι
όχι
απαραίτητα
τον
ιστότοπο.
Απαγορεύεται
η
αναδημοσίευση
χωρίς
γραπτή


έγκριση.
Σε
αντίθετη
περίπτωση
θα
λαμβάνονται
νομικά
μέτρα.
Ο
ιστότοπος


διατηρεί
το
δικαίωμα
ελέγχου
των
σχολίων,
τα
οποία
εκφράζουν
μόνο
το
συγγραφέα


τους.

Άλλα τελευταία άρθρα Κατηγορίας